Herkese Merhaba…

Arayışta olduğum ve pek çok yöntemi denediğim onlarca yıl sonra 2010 yılı Aralık ayında “KENDİNİ Yaşamak” adıyla bir blog sayfası açmıştım. O zaman aklımdaki tek şey başkalarına bağımlı olmadan kendimi nasıl yaşayacağım sorusuydu… Amacım, kendi yolculuğumu yaşarken bir yandan da benim gibi arayışta olan herkesle paylaşmaktı. Ancak birkaç yazı paylaştıktan sonra gerisi gelmedi, gelemedi. 

Bu yıllar içerisinde hayatımda doğal olarak çok fazla şey oldu. Ama en güzeli, Aralık 2010’da sorduğum “Nasıl KENDİMİ Yaşarım?” sorusuydu, beni sonunda “Kendim Olma” yolculuğuma kavuşturdu… 

O gün o blogu açarken şunları yazmışım;

“Bizler hayatın içinde kendimizi, kendi isteklerimizi yaşamayız, yaşayamayız. Yaşadıklarımız çoğunlukla hayatımızda önem verdiğimiz kişilerin ya da toplumun istekleridir. Yani aslında başkalarının hayatlarını, emanet hayatları yaşarız…

Bunun sebeplerinden biri kendi dışımızdaki kişilerle ve toplumla aramızdaki alışverişlerimiz, beklentilerimizdir. Bu beklentiler korkularımızı tetikler ve bizi dışarıya bağımlı hale getirir.

Sebeplerden diğeri de gerçek kendimizi tanımıyor ve kendi gerçeğimizi bilmiyor olmamızdır. Kendimizi bu hayatımızda doğduğumuz andan itibaren sahip olduklarımız ve edindiklerimizle tanımlarız. Bunlar da buzdağının sadece görünen kısmıdır. Oysa görünmeyen çok daha derin ve zengin bir gerçeğimiz vardır; bütün deneyimlerimizin kaynağı olan özümüz.”

Bugün, bu yazdıklarımı okumak, sonra onca yıllık yolculuğuma şöyle bir bakmak ve şu an olduğum yeri görmek çok hoşuma gitti 🙂 Neredeeeen… nereye… 

Şöyle ki; pek çok iş, sevgili, ev, ülke ve sonunda şehir değiştirdikten ve kendimi yatalak derecede hasta edip intihar ederek hayatıma son verme niyetimden sonra bugün yeniden içim yaşam sevinci, sevgisi, neşe ve coşkuyla dolu… Bunu kendime rağmen yaşayabildiğim için kendime sonsuz şükran duyuyorum. 

Eğer bunu nasıl yaptığımı, hayatımı nasıl bu kadar değiştirdiğimi ve değiştirmeye devam ettiğimi merak ediyorsanız beni izlemeye ve takiplemeye başlayın. Sırrımı sizlerle de paylaşacağım 😉

Neşeyle,

Tuğba

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir